Şubat 21, 2014

tesirsiz




Nasil atarim ayaklarima dolanip duran sana kaçma isteğini
Hani hep yarim kalmistir ya uzatsan elini sende tamamlanicakmişım gibi
Koskoca şehir ve büyük yalnızlığım
Nereye koysam bu ellerimi hiç sana ait olmayacakmış gibi
Uzaklaşirken senden şimdi
Ne yöne atsam adımlarımı ; yine mi dediğimi duyuyorum
Biraz mavi , siyah biraz ,
sanki beyazin suçu daha çabuk kirlenmesiymiş gibi  yaninda
Her seyi  abartirim biraz bilirsin
keşke bazen gelebilsen benim kadar olmasada
Yolun başındaymışcasına
Durup anlatsan birleşince kısa devre yapan parmak uçlarımızı
Neden olmaz gecenin bi vakti kapanmak üzere olan son büfede içtiğim sigara anlatsana
Nasıl da yeniliyorum her baktiğımda  böyle sana
nasıl güzelsin bakınca
Şiirlerde tanıdığim kadinlardan daha güzel , gerçek
Kahredici değilde yerleşik bi hüzünle yaralarımı açsam birlikte deşsek
Olmayacak şeylere gülsek artık
acı bir kabullenişten başka çare yok bazen bilirsin
Elinden bir şey gelmemenin hüznünden bahsediyorum
Bir şehir bir sokak bir kadın
Bir adam yokmuş gibi davranmanı anlat bana




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder